Pęcherzowe choroby skóry, jak sama nazwa wskazuje, objawiają się występowaniem pęcherzy na skórze i błonach śluzowych. Przyczyną tego zjawiska jest utrata połączeń między komórkami naskórka lub pomiędzy naskórkiem a skórą właściwą. Odpowiedzialne ze te połączenia struktury – desmosomy, hemidesmosomy i inne, ulegają uszkodzeniu w wyniku procesów uwarunkowanych genetycznie, zaburzeń immunologicznych lub czynników chemicznych, fizycznych lub leków. Główny przedstawiciel tych chorób – pęcherzyca, była jeszcze nie tak dawno chorobą śmiertelną. Dziś, dzięki nowoczesnym metodom leczenia, głównie przy pomocy kortykosteroidów, jest chorobą o przebiegu przewlekłym.
Podział
- Dziedziczne – pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- Autoimmumologiczne – pęcherzyca, pemfigoid, opryszczkowate zapalenie skóry
- Spowodowane innymi przyczynami – reakcje polekowe, czynniki mechaniczne, chemiczne i fizyczne, infekcje, cukrzyca
Opis poszczególnych jednostek chorobowych w zakładkach.